‘ik vaar op alle winden’Zelf kon Peter Dorleijn in 1958 niet bevroeden dat die week zeilen op een botter de koers van zijn verdere leven zou gaan bepalen. Toen hij dat twee jaar later met zijn medestudenten nog eens wilde doen was de huur echter flink gestegen. Voor iets meer geld bleek je in die tijd een botter te kunnen kopen. Aldus werd besloten. In dit boek beschrijft Peter die stap en wat het vervolgens in de praktijk betekende om bottereigenaar te zijn. In Spakenburg